https://i.imgur.com/BSVnGDE.jpg
milyarlarca yıldızdan oluşan evrenimizde kumsalda bir kum tanesi kadar olan galaksimizin ufacık bir gezegeninin minik bir noktasında yeşeren şu sevimli şeye bakın. hayatın özünü köklemiş gibi toprağa sarılması ve daha cenin denebilecek ufacık bir limon meyvesini bize cömert bir şekilde sunması gerçekten de büyük bir erdem değil mi? şu ufacık ağaca baktığınızda siz de evrenin sonsuzluğunu ve yüceliğini bir bitkide toplanmış bir biçimde gözlerinizin önünde resmetmiyor musunuz? kim inkar edebilirki bu bayramlarda önümüze şeker gibi sunulan güzelliği? kim görmezden gelebilirki dünyayı biraz olsun yaşanabilir kılan şu minnacık madeni? sen hep dalında kal koca yürekli limon, hep dalında kal ki herkes görsün bu vahşi doğaya karşı dik duruşunu, örnek alsın tüm nesiller, ilham kaynağı ol tabiata, hep doğanın kalbi ol, hızlıca atan saf ve temiz kalbi...
ben bir limon ağacıyım gülhane parkında
ne sen bunun farkındasın ne de tüccar farkında
lirik şiirimle konuyu kapatıyorum.
neredeyse bir yildir ıngiltere'de yasiyorum, bir aksilik cikmazsa birkac yil daha yasayacagim ama sonrasinda belli bir sure icin eger varsa gunahim kadar sevmedigim ulkeme geri donecegim gibi. ama o sure zarfinda o ulkeden siktir olup gitmek icin elimden geleni ardima koymayacagim. milyon tane neden sayilir zaten gitmek icin de az once sinirlerimi bozan haberle birlikte benim dun yasadigim bi olay bile yeter gitmek icin. once basima gelen olayi anlatayim bu arada anlatcagim olay gibi irili ufakli pek cok guzellik geldi basima burda yasamaya basladigimdan beri. daha alti yedi ay once, internetten yagmur botu aldim kendime. ayila bayila aldigim icin ilk gunler verdigi rahatsizligi fark edemedim ya da umursamadim, velhasil otuz gunluk iade suresini kacirdim ve cok agir oldugundan bundan sonra giyemeyecegim botlar elimde kaldi, benim 55 pound da gitti tabii cope. ebaydan satmaya calistim satamadim falan filan. bir hafta once bana botu aldigim marka memnuniyet anketi yollamis ben de yazdim soyle bilegimi acitti, cok agir hic memnun kalmadim ama 30 gunu de gecirdigimden iade icin basvurmadim dedim. dun telim caldi, telin ucundaki adam fiziksel sagliniza zarar verdigimiz icin cok ozur dileriz falan bir seyler diyor ama epey uzatti cok uzgunuz bir seyler. ben tesekkur ederim deyip kapatacaktim ki karsidaki ses, siz bu kadar mutsuzsaniz giyemezsiniz bu botu biz paranizi iade etmek istiyoruz, dedi. ben emin olmak icin dogru mu anladim diye iki uc kere sordum geri mi aliyorsunuz yani diye. sonra da bu basima geleni, onceki saskinliklarimda oldugu gibi yakin cevreme anlattim. neden saskinim cunku ben kendi ulkemde o anketlerin hic bi boka yaramadigini ogrenmistim. bugun de gittim mis gibi botlari geri verdim. sonra okula geldim, bilgisayarimi actim twittera girdim karsima cikan haberin basligi 'patlamada olen bagaj gorevlisi memleketine otobus bagajinda gonderildi.' o an ben insanligimdan utandim, sabahtan beri keyifliyim diye kendime kizdim, sinirlerim bozuldu. sevmiyorum lan siktigimin ulkesini, olesiye nefret ediyorum hatta. hayatimda nefret duygusunu hicbir seye karsi hissetmedim ben ama ulkem sagolsun ogretti o duyguyu da bana. biliyorum ben de bi patlamada olsem ben de bi bagajda postalanirim memleketime. ıste bu yuzden hayatim boyunca siktir olup gitmeye caliscam o ulkeden.
@vampir irfan: kimseler bilmez, lokman gotverenlikten de eskidir. (K.s)
https://i.imgur.com/nlWTbAe.jpg
Al şu baklavayı ye akşam lazım olur ;)
Hadi koçum gerdek gecesinde kızı bayıltana kadar sikersin sen
at murattir.
